|
YAŞANMIŞ, GERÇEK
BİR HAYAT HİKAYESİ... |
LÜTFEN
SONUNA KADAR OKUYUN !...
Arkadaşım, eşinin başucundaki komodini açtı ve içinden
küçük bir paket çıkardı.
Paketin içinde ipek bir kumaş vardı. "Bu" dedi:
Bir iç çamaşırı paketi. Ambalajı açtı. İpek ile
danteli inceledi.
Bu hediyeyi eşine New York'a ilk gittiğinde almıştı. 8-9
sene oluyor, ama eşi hiç kullanmamış. Bunu özel bir
günde kullanmak istiyordu. Sanırım tam zamanı. Yatağa
yaklaştı ve diğer eşyaların yanına koydu. Cenaze
levazımcısı eşyaları toplayacaktı. Karısı yeni ölmüştü.
Bana dönüp dedi ki :
"Hiçbir şeyi özel bir fırsat için saklama... Yaşadığın
hergün senin için özel bir fırsat aslında"
Bu kelimeler hep aklımda, hayatımı değiştirdi.
Bugün, daha çok kitap okuyarım ve daha az temizlik
yapıyorum. Balkona oturuyorum ve manzarayı izliyorum.
Hatta bahçedeki zararlı otları bile dikkate almıyorum.
Aileme ve Arkadaşlarıma daha çok zaman ayırıyorum. İşe
daha az zaman harcıyorum.
Hayatın, zevk alacak tecrübelerin bir toplamı olduğunu
kavradım. Artık hiçbir şeyi saklamıyorum. Kristal
bardaklarımı hergün kullanıyorum. Canım isterse markete
gitmek için yeni ceketimi giyiyorum.Sevdiğim parfümü
bile Bayrak için saklamıyorum, canım istediğinde
kullanıyorum.
"Birgün" veya "Yakın gelecekte" gibi kelimeleri
kullanmamaya çalışıyorum.
Eğer değerse, görmek, duymak ve birşeyler yapmak
istiyorum şimdi.
Arkadaşımın eşi, yarın burada olmayacağını
bilseydi, ne yapardı acaba?...(Yarını biz çok hafife
alıyoruz.)
Sanırım, ailesini telefonla arayıp onları ne kadar
sevdiğini söylerdi. Belki de arkadaşlarını arardı.
Küstükleri ile barışırdı, özür dilerdi.
Belki de en sevdiği restorana gider, en sevdiği
yemeği yerdi.
Eğer zamanım gelseydi, en çok yapamadığım küçük
şeyleri yapmamak beni sinir ederdi.
Eski dostlarımı çoktandır görmemek, onlarla tekrar
temas kurmamak beni çok üzerdi. (Hep başka güne, yarına
ertelediğimiz)
Hep, "Başka gün yazarım" dediğim mektuplar...
Yakınlarıma, onları ne kadar çok sevdiğimi
yeterince söylememek beni çok üzerdi.
Şimdi, hiçbir şeyi geciktirmiyorum. Hiçbir şeyi yarına
ertelemiyorum. Hayatıma neşe katacak, beni güldürecek
şeyleri geri çevirmiyorum.
Kendime diyorum ki:
"Hergün Özel, Her saat, her dakika Özel..."
*********************
(HERKESİN, BU
KISSADAN BİR HİSSE ÇIKARMASI TEMENNİSİYLE...)
*********************
|